با اركان دولت خود به جهت مصلحت و مشورت مجمعى ساخت و با جمعى كثير از اهل رأى و تدبير قرعهء صلاح در ميدان انداخت و بعد از تدبّر و تفكّر بسيار و تأمل و تصور بيشمار ، رأى همگنان برين قرار يافت كه با منتسبان اين آستان اقبال آشيان اظهار دوستى و طرح خصوصيت افكنده ابواب محبت و و داد ، بدست مودت و اتحاد برگشايند . بنا بر اين قرار داد ، اين مكتوب صداقت اسلوب ، بعبارت مرغوب مصحوب يكى از معتمدان بارگاه ، با يك جلد كلام اللّه ، به اردوى جهان جوى ارسال داشت . نامهء عبد المؤمن سلطان « 1 » چون تعدد صحايف اخلاص و تكرر صفايح عقيدت و اختصاص ، موجب تشييد مبانى مودت و و داد و مورث تأكيد مواد مصادقت و اتحاد مىباشد ، مكررا دعوات لطايف النسايم ، كه از محض محبت و مودت منبعث شده باشد و تحيات وافيات كه از كمال و داد و اتحاد منشعب گشته به عاليحضرت اعلى مرتبت متعالى منقبت ، سلطنت و ابهت دستگاه شوكت و عظمت انتباه ، نصفت و عدالت آثار ، نقاوهء دودمان عز و علا ، غصاوهء خاندان مجد و اعتلاء لا زالت ايام شوكته و سلطنته الى يوم يحشر الناس ، معز السلطنه و الخلافه و الحشمة و الشوكة و البأس ميرزا عباس ، متحف و مهدى « 2 » گردانيده مىشود بعد بر مرآت ضمير انور و خاطر فيض مآثر ضيا گسترمخفى و مستور نبوده باشد كه سلاطين اور گنجيه از اول تا به آخر بدين جانب طريق عهد و پيمان پيموده در آخر كه ملاحظه فرموديم تمامى غير واقع و خلاف عهد و شرط بظهور رسيد و آنكه به آن سلطنت پناه نيز طريق رفت و آمد پيموده قاعدهء وفاق و رابطهء اتفاق مبذول ميدارند آن نيز خلاف است و بر سخن ايشان اصلا اعتماد نيست و نخواهد بود ، از آن ممر بخاطر اشرف

--> ( 1 ) - م : عنوان ندارد ( 2 ) - م : عنوان ندارد